مرحوم « شيخ مفيد » در اين باره مىنويسد : وقتى مردم كوفه از مرگ معاويه و خلافت يزيد و استنكاف امام حسين ( ع ) از بيعت مطّلع شدند ، در منزل « سليمان بن صرد » گرد آمدند و ضمن اظهار خوشوقتى از مرگ معاويه خدا را حمد و ثنا گفتند . سليمان پس از آن ، به حاضران خطاب كرد : معاويه هلاك شد و حسين ( ع ) هم حاضر به بيعت با يزيد نگرديده و از مدينه به طرف مكّه حركت كرده است و شما هم شيعه او و پدرش هستيد اگر آمادگى فداكارى در راه او داريد به آن حضرت ( ع ) نامه بنويسيد . . . حاضران گفتند ما آماده‌ايم در راه او جان‌فشانى كنيم و از خون خود بگذريم . « 1 » و محتواى نامه‌هايى كه مردم كوفه به حضرت ( ع ) نوشتند حاكى از اعتقاد آنان به عظمت و شرافت دينى امام حسين ( ع ) مىباشد . همچنين نمازگزاردن لشكر « حرّ » با امام حسين ( ع ) بيانگر جايگاه معنوى آن حضرت ( ع ) بين مسلمانان است . مؤلّف « الارشاد » مىنويسد : پس از سخنرانى امام حسين ( ع ) در مقابل سپاه حرّ ، حضرت به مؤذّن فرمود : اذان بگو . سپس به حرّ گفت : آيا مىخواهى با ياران خود نماز بخوانى ؟ حرّ پاسخ داد : خير بلكه با شما نماز مىخوانيم . آنگاه هر دو سپاه پشت سر حضرت ابا عبدالله الحسين ( ع ) نماز خواندند . « 2 » امام حسين ( ع ) به دليل همين جايگاه معنوى و مسؤوليتى كه در مقابل اسلام و مسلمانان داشت با تمام هستى خويش ، براى احياء كتاب و سنت و نجات مسلمانان از زير ستم بنىاميّه قيام نمود . و در جاهاى گوناگون نيز اين موقعيت مذهبى و دينى خويش را مطرح كرد . از جمله وقتى در مقابل سپاه حرّ قرار گرفت ، پس از بيان جنايات بنىاميّه فرمود : نَحْنُ اهْلُ بَيْتِ محمّدٍ ( ص ) اوْلى بِوِلايَةِ هذا الْامْرِ عليكم مِنْ هؤلاءِ المُدّعين . . . « 3 » ما اهل‌بيت پيامبر ( ص ) به ولايت و رهبرى بر شما شايسته‌تر از اين مدّعيان حكومت هستيم . . . .

--> ( 1 ) - الارشاد ، ج 2 ، ص 378 ؛ اعيان الشيعه ، سيد محسن امين ، ج 1 ، ص 589 . ( 2 ) - الارشاد ، ج 2 ، ص 427 ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 596 . ( 3 ) - اعيان الشيعه ، همانجا .